سرنوشت

کرزی- "همپیمان نالایق"!

درحالی که حامیان فساد در افغانستان هرچه بیشتر به گرد کرزی حلقه میزنند و حکومت او را از طریق رونامه ها و رسانه های سرکاری تایید میکنند اما با درنظر داشت بیکارگی و نالایقی کرزی و تیم او در گذشته، موج بزرگی از نارضایتی و بی باوری نسبت به او، چه در سطح داخلی و چه در مجامع بین المللی، روبه افزایش است.

خانم نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان امریکا حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان را "متحدی نالایق" نامید که به اعتقاد وی شایستگی پشتیبانی بیشتر نظامی آمریکا را ندارد. خانم پلوسی که مخالفت خود را با اعزام نیروهای نظامی بیشتر کشورش به افغانستان پنهان نمی کند، همچنین گفت که شمار نمایندگان دموکرات حامی چنین طرحی در مجلس آمریکا بسیار نیست. خانم پلوسی این سخنان را در گفتگو با رادیوی سراسری ملی امریکا اظهار داشته است.

او درین گفتگو افزود: رئیس جمهوری افغانستان، حامد کرزی، نشان داده که متحدی نالایق است و ما نمی توانیم بدون یک متحد قابل اعتماد پشتیبانی مالی خود را از عملیاتی تأمین کنیم که طی آن سرمایه گذاری های غیرنظامی آمریکا در فساد افغانستان نابود می شوند.

نانسی پلوسی در پایان گفت : چگونه می توان از مردم آمریکا انتظار داشت که در نبود یک متحد مطمئن و قابل اعتماد جان و سرمایه خود را فدا کنند؟

این درحالیست که رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا خواستار تشدید کنترل کشورش بر قراردادهای مربوط به بازسازی افغانستان شد و گفت : واقعیت این است که حضور بین المللی در افغاستان سیل قابل توجهی از پول را در قالب قراردادهای کمکی به این کشور سرازیر کرده و لازم است در زمان دادن کمک های مالی فشارهای زیادی اعمال شود تا فساد بیش از این در افغانستان گسترش نیابد.

با آن که خانم پلوسی آقای کرزی را "نالایق" خوانده است اما یک دید دقیق به گذشتهء کاری آقای کرزی نشان میدهد که عنوان "نالایق" به ایشان چندان مبین شخصیت ایشان نبوده بلکه بهترین عنوان "بدعهد" و "پیمان شکن" خواهد بود. درهفت سال اندی ازحاکمیت کرزی درین کشور ایشان به هیچیک از تعهدات رسمی و غیر رسمی خود در برابر جامعهء جهانی و مردم افغانستان وفا نکرده اند. کرزی در بستن پیمان لیاقت بیمانندی دارند و اما در شکستن پیمان و پشت به عهد و پیمان کردن تردستی بی بدیلی دارند. کرزی هیچ عهدی را که در هفت سال گذشته با مردم و جامعهء بین المللی بسته است به جا نکرده. او نه در جنگش با تروریزم صادق است، نه در مبارزه با مواد مخدر، نه در مبارزه با فساد اداری و نه هم در کم کردن تنش های قومی کاری را از پیش برده است. این چار خطر ویرانگر بیخ و بنیاد کشور را میخورد و کرزی نه تنها برای کم کردن آن کاری نکرده است بلکه در ازدیاد آنها و استفادهء ابزاری ازین آفت های ضد ملی برای تحکیم پایه های قدرت شخصی خویش کارگرفته است.

جناب کرزی، به گزارش رسانه های داخلی در هفت سال گذشته بیش از سی بار قانون اساسی کشور را نقض کرده اند. حتی دستیابی کرزی به کرسی ریاست جمهوری غیرقانونی بوده و ایشان رییس جمهور منتخب مردم افغانستان نیستند. ایشان را کمیسیون برگزیدهء خود شان رئیس جمهور اعلام کرده است. حالا هم جامعهء جهانی و مردم افغانستان را در برابر یک عمل انجام شدهء غیر قانونی قرار داده است. جهان هیچ چارهء دیگری ندارد مگر این که با همین حکومت وارد معامله شود.

کرزی هشت سال وقت داشت تا با استفاده از کمک ها و پشتیبانی سیاسی جامعهء بین المللی و حسن نیت مردم به جایی میرساند که هم ازنگاه اقتصادی و هم از نگاه نظامی در راه خودکفایی گام برداشته و چنان اعتماد و تضمین قابل رویتی برای جهانیان ارائه میکرد که ایستادن کشور به روی پاهای خودش را در آیندهء نزدیک باور کردنی میساخت. اما واقعیت ها نشان میدهد که افغانستان ضربه پذیرتر ازهرزمان دیگری شده و کشور هرچه بیشتر و بیشتر به کمک و حمایت خارجی وابسته گردیده است. در افغانستان هیچکسی باور نمیکند که در فردای برون رفتن نیرو های نظامی بین المللی و قطع شدن کمک های اقتصادی خارجی این کشورحتی برای یک روز بتواند روی پای خود بیایستد و حاکمیت ملی خود را تامین کرده بتواند.

با این وضع اگر جامعهء بین المللی و نهاد های سیاسی و مدنی کشور دست بدست هم ندهند و برای برون رفت ازین وضع چارهء اساسی یی نیندیشند، کرزی و مافیای چندین شاخه یی حلقه زده به گرد او کشور را چنان به گروگان گرفته اند که در هر صورتی فرجامی جز بربادی کامل ندارد.