با  استقبال  از شعر زیبائ   استاد  تارشی  صاحب

برائ اطفال غزه( فلسطین)

 

استاد ارجمند تارشی صاحب :

با عرض سلام     

 

خامه ای  زیبائ   تانرا خواندم  ، و از مشاهده  ای تصویر  دردناک ، در بند کشید ن  مظلوم ترین وعزیز ترین  ابنائ  ملت ،ابرهیمی درسر زمین فلسطین ( اطفال غزه) محزون گردیده و  گریستم .

 و بر آئینه داری  صادقانه ای تان و سر انگشتان  نازنین تان   آفرین گفتم.

اگر چه من قطعا شعر نه سروده ا م ، اما  از دوران صباوت ،علا قه ای مفرط به خواندن شعر داشته و دارم . و  همیشه  اشعا ریکه درآن حلاوت  ایمان ، صداقتمندی ،  اخلاص، ادب، محبت ، وفا، شها مت ، وآزادگی وهنر  در آن موج بزند  میخوانم ولذت می برم ، وبر عکس از تمام انواع شعر ونثریکه به ستایش اربابان و زور مداران   وتوجیه جنایات شان   و انحرا ف  نسل انسانی  بشود،  جدا نفرت دارم . واکنون با کسب اجازت  از جناب تان و با استقبال از خامه ای بلند تان ، ذره ای از ا حساس قلبی   را به  جگر گوشه  گان در بند فلسطین ( اطفال غزه) بروئ  کا غذ مئ آورم .

   

 

بگذار ای برادر  نازم         -     خامه ات را بدیده  بنوازم

 این تجلی اصل ایمان است    -     قوت قلب هر مسلمان است

این نه ، بنوشته ای ریا  باشد   -      کز حقیقت ورا  جدا باشد

      ائینه وار، راستگو باشد      -    هرچه او دیده است، او باشد 

   نه  مد حیه برائ  سلطان است  -      نه وسا وس  فکر شیطان است

این نه در وصف اهرمن  بوده -     نه بر ائ    پول و ثمن بوده

این نه  تائید ظلم فر عون است      -     که از او ماتم اندرین کون است

این نه در مدح زلف سنبل است       -     نه زاوصاف جعد و کاکل  است

ای صدائ کسیکه در بند است        -     کس نپرسد که خون او چند است

این حدیثی کزو، خون آلود است     -       قلب انسان ،  ازو نیاسود است

     این ندائ  یتیـــم دلگیــــر است    -        که زجوع وعطش  فقط سیر است

گریه ای  طفل بی پدر باشد     -     ضجه ای مام بی پسر باشد

شیون وناله  سحر باشد        -     همه باهم   سر به سر باشد

 

بگذار ای برادر  نازم     -     خامه ات را بدیده  بنوازم

من اگر، این بدیده بگذارم - جائ دارد ، ولیک ناچارم

ندهم خامه ات بآب هرگز - شستشو نامه ات بآ ب هرگز

بگذار تا به قلب  خود مانم - مر حم است بر دل پریشانم

لیک ترسم شود، بخون آلود          -    زین عمل نیست، هیچ  کس را سود

به چسان دارمش  نکو آ نرا؟        -      هر زمان خوانمش  زرو آنرا

تا که در خاطرات زندگی ام       -         ثبت گردد  بباز، ماندگی ام

لیک ترسیدم اینکه بعد ازمن           -       دفتر خاطرات هم ، ز بعد ازمن

ببرد باد و  شویدش آبی             -         خا مه ای   نازنین ونایابی

که درآن ثبت بوده است باری       -          خاطرات عزیز  واحراری

دل چنین گفت ، گر چنین باشد           -         لاجرم مصلحت نه این باشد

بهتر آن باشدش که آن خامه             -       در کتابیکه   به ، زشهنامه

ثبت بنما یمش درآن باری         -      که بشر را بود بآن کاری

بر کتاب طبیعت بیجان                 -     که در آن زندگی کند انسان

 وبتاریخ عصر این انسان                -       قرن بیست ویکم این دوران

تا که انسان و نسل آینده               -       هم شنوند ه ای وخواننده

درس عبرت بگیرند از دوران                 -      هم زفرعون  قرن  ،وهم هامان

آن  که دعوی پا د شاهی کرد           -      بلکه  بالاتر از خدایی کرد

آنکه  با سحر  ورمل وجادوگری          -             کرد انسان ببند، از بی خبری

آنکه از کبر و نخوت بسیار          -        امر خود مینمود برمرم، بار

آنکسی کو  نبود ی اش  بنده            -         قعر درخاک کردی اش ،زنده

عاقبت دعوئ خدایی کرد       -            کفر بیحد وانتهایی کرد

 

 

تا که حکم قوئ سبحانی          -         کرد مبعوث ابن عمرانی

تاسر انجام موسی عمران             -        او بدستور خا لق دوران

قد علم دربرابر طغیان                                  کرد   ،با استقامت  وا یمان

تاکه فرعون رابه  نیل انداخت           -        غرق در بحر خشم ،سیل  انداخت

رود نیلش نمو د بلعیده             -           دودمانش تباه گردیده

شد نمودار،  قوت ایمان             -     درس عبرت بداد، بر انسان

قصه ای ا و فسانه گشت بدهر          -      درس عبرت برائ نسل بشر

 

در زمانی که پور آ دم را      -        نیست لایق ، نمود  سر خم را

لیک بنگر که   فرعون  دگر      -      گشته پیدا به عصر ما وبه دهر

ادعایش زدیگری پیش است     -      مدعایش زدیگری بیش است

وارث  ظلم وجور وهم طغیان  -             خلق دنیا زدست او بفغان

او به قتل وتباهی انسان        -        گوی سبقت ربود ازاو، این  جان

او خودش را وصی همی داند              -  وارثی آنکسی همی داند

     بدروغ دعوی  ای ، خدایی کرد                 - ادعا هائ  بس، کذایی کرد

من همان میکنم که می خواهم             - نگذارم حریف وبد خواهم

آنکسی در حریم امن من است -             که اطاعت نماید ،این سخن است

هرکه تسلیم امر من نشود-              فارغ از رنج وصد  محن نشود

نیست راهی  برائ نوع بشر             - یا که تسلیم یا قبول خطر

هر که آزاده است کنم در بند-              تا نمایم بدیگران این پند

دیده ایم  ازغرور این فرعون             - که بروئ زمین وهم این کون

چه بسا مردمی شدند تسلیم-               میکنند ش ثنا وهم تعظیم

عده ای  هم برائ  نفسانی              - دست کشیدند از مسلمانی

لیک هستند مردمی  چون کوه            - که نه جنبند زجا ،برائ این یا او

این همان مردم فلسطین اند               - سربداده برائ این دین اند

همه سرها نموده  بنهاده  -                درکف خود ، چوکوه ایستاده

این همان بندگان  آزاده -              و به جنگ و شهادت آ ماده

لیک ا طلاع دادنش باری -                  نیست  تاثیر  زور وآزاری

چون ندیدش اثر بکشتارش -             ظلم بیحد وجور وآزارش

عاقبت  فکر ابتکاری کرد  -               بهر تسلیم خلق کاری کرد

تا  به بند د بروئ شان  نانی  -             آب و دارو، و شیر ،ودرمانی

داد دستور  ظالمانه به مصر-               به حکمرا  ن خائنانه  به مصر

که نماید حصار فولادی -                   قعر در عمق ارض بنیادی

تا غزه  از غزا بگیرد دست  -               یا که  با مرگ جوع شود هم دست

حکم فرعون برائ ها مانش               -  بود بهتر زدین وهم جانش

آن  به نعلین  فرعون زمان -              می سپارد همی تن او، هم جان

آن  که بنمود سربرائ سجود  -               پیش فرعون وقت وهم نمرود

گفت سمعا وطاعت ، ای بادار-              هرچه گویی  همان کنم  صد بار

مینمایم  هر آنچه  دستور است                 گرچه از  عزت وشرف دور است

سلطنت مال توست ومن بنده                -  سر فکنده  وسر، نتابنده

هرچه خواهی همان  کنم همه -            طاعت تو بجان کنم  همه

مثل من در جهان  نمی باشد -                زیر این آ سمان  نمی باشد

بتو تسلیم  وامر تان تسلیم  -                 هرچه خواهی کنم، بجان  تسلیم

به تو وامر وخواست وفرمانت          - دین ودنیا دهم  به قربانت

 

لیک فریاد طفل شیر خواره-             در درون  غزه به گهواره

میدهد بر جهانیان فریا د-                   کز زبیداد  ظلم تا ن  صد داد

ایکه خودرا تو خوانده ای، انسان -             هست  اندر وجود تو، وجدان ؟

من بتو  این پیا م میدارم -                      نیست زاری  ولیک ناچارم

من   ندارم  هراسی  از مرد ن-               نه ز نا بود آب ،وغسل وکفن

دردل من  غذائ ایمان است -                 نه ا زاین آب ونه ازان نان است

من به فرعون عصر میگویم-                نه طویل  بل به قصر میگویم

عاقبت رودنیل درپیش است -            این نه اغراق ونه کم وبیش است

گر بتاریخ نیل  نگاه کنی                 - صد هزارن هزار ، آه کنی

خالق نیل  بود، ترا بکمین       -  اعتقاد من است به علم یقین

آ نکه فرعون بود،« ذی الاوطاد» -  بشنو :« ان ربک لبا لمر صاد»

 

 والسلام وعلیکم  ورحمت الله

   م -  عــــز یـــز  (عـــز یـــزی)

hmaazizi@yahoo.co.uk

 

mustafa ------ برای اطفال فلسطین

برادر محترم م عزیز (عزیزی) به جناب محترم تارشی صاحب و همچنان به جناب شما من هم آفرین میگویم راستی که من وقت که مقدمه شعر شما را که خواندم ناگهان از چشمانم آبجاری شد وبدون شک که احساسات شما بود که مرا هم بیادی آن فرزدان واطفال مظلوم ملت که در محاصره جباران عصر قراردارند از ابتداایترین شعور وآزادی طفولیت برخوردارنیستن قرار داد بخصوص یکسال پیش در هیمن شب روز آنها روزانه قربانی جلاد ان این عصر کاذب از حقوق اطفال وانسانیت مشدند